Blogger-coach zkt. buddy

Hulp

Zal ik iets bekennen? Er zijn af en toe dingen die ik heel graag zou willen doen, maar waar ik om de één of andere reden niet toe kom. Ik schrijf bijvoorbeeld bijna wekelijks een blogpost in gedachten, maar het komt niet vaak – lees: nooit – tot de echte onlineversie. Ergens jammer, want op zich zijn er heel wat zaken die me inspireren en die ik graag deel met jullie. Waarom ik daar dan niet werkelijk toe kom? Geen idee eigenlijk… Ik vind gewoon altijd andere dingen die in mijn hoofd schijnbaar nog nét iets leuker zijn dan die blogpost.

Gelukkig kwamen er de afgelopen week ‘Deus-ex-machina-gewijs’ enkele duwtjes richting actie, waardoor ik nu ook werkelijk heb gedaan wat ik graag wou doen!

De eerste ‘duwster van dienst’ was medecoach Maïssoun. Tijdens een coachingsgesprek liet ze me verwoorden wat ik de komende tijd graag zou willen doen. Dit was eigenlijk vrij rap duidelijk: als coach wil ik delen met de wereld wat ik te bieden heb, zodat ik geleidelijk aan meer klanten mag verwelkomen en coachen. Alleen kwam het er tot nu toe nog niet van om echt veel te delen.

Het gesprek met Maïssoun bracht daar al wat verandering in. Het zette het één en ander in beweging en zorgde er bijvoorbeeld voor dat geplande aanpassingen op mijn Facebookprofiel nu ook werkelijk gebeurden.

(Trouwens, even terzijde: de eerste drie mensen die een mail sturen naar hans@coachinzicht.be krijgen een gratis coachingsgesprek van één uur, meer info over wat ik doe vind je op CoachInZicht.be).

Enkele dagen later was er een intervisie bij het online platform De Flowfabriek. Hier gaf de bezielster van De Flowfabriek, Sofie het juiste zetje. Ze suggereerde een interessante oefening:

Wil je meer gedaan krijgen? Wil je meer concrete actie? Het kan dan misschien helpen om een buddy te zoeken.

Wat bedoelde ze dan precies met een buddy?

Wel, je spreekt met iemand af om ’s morgens een kwartiertje te bellen en ’s avonds opnieuw een kwartiertje. ’s Morgens vertel je over je plannen van die dag. En ’s avonds bel je elkaar terug om verslag te doen over wat er allemaal echt concreet is geworden van die plannen.

“Een interessante en leuke oefening”, dacht ik… en ik deed er vervolgens enkele dagen niets mee…

Tot m’n ‘boekencoach‘ belde. We bespraken onder andere wat we die dag graag wouden doen. Daardoor popten de woorden van Sofie opnieuw op in m’n hoofd. Ik vertelde dus over de ‘buddy-oefening’ en vroeg of we eventueel buddy voor elkaar konden zijn… M’n boekencoach was onmiddellijk akkoord.

Dit zorgde aan beide kanten van de lijn voor een soort instant-enthousiasme. We begonnen uitgebreid te vertellen wat we zoal gingen doen en voelden ook beiden aan onze (linker) kleine teen dat het daardoor ook echt concreet ging worden.

En jawel hoor: De boekencoach kwam er nu wél toe om één van haar energiegevers (tekenen) uitgebreid aan bod te laten komen, en ik, ik begon ook echt te schrijven! Zelfs nog voor het geplande ‘avondtelefoontje der buddy’s’ deed WhatsApp reeds in de loop van de middag dienst om de vorderingen richting actie enthousiast te delen!