Struikrover op zoek naar alles en niets (Deel 1)

Het was een druilerige maandagochtend. Struikrover zat bij zijn favoriete struik te wachten op voorbijgangers die in geen velden of wegen te bespeuren waren, hij gaf het op. Telkens weer die vervelende mensen beroven, altijd weer dat geklaag en gezaag dat ze ooook niet veel geld hadden en er hard voor moesten werken…

© Dina Vierendeel

Net alsof hij niet heel de dag moest werken om zijn boterham te verdienen: zijn beroep was niet makkelijk! Je moest je haar lang laten worden, je baard laten groeien, een struikenplan tekenen en het ergste van al: dat struikenplan moest ook iedere keer opnieuw aangepast worden. Want geen struikenweek was hetzelfde, iedere keer opnieuw wijzigden die verdomde mensen hun routes … god weet waarom ze dat deden.

‘Ik kan het niet meer…’

‘Ik ben het kwijt… ‘

‘Wat moet ik nu in de plaats doen? En wat gaan de andere struikrovers wel denken?’

Kop in kas en mopperend tegen zichzelf wandelde hij door het bos, steeds weer dezelfde gedachten bleven malen door zijn hoofd. Tot hij aan de rand van het bos kwam. Daar lag een vijver waar hij in gouden rooftijden al eens ging zwemmen, dat was alweer een hele tijd geleden …

‘Even afkoelen zal me deugd doen’ dacht de struikrover… hij wandelde richting de vijver, deed zijn schoenen uit, stroopte zijn net geroofde nieuwe broek op tot aan zijn knieën en ging met zijn voeten in het water …

‘HéLA’…

hoorde hij plots iemand brommen,

‘MAAK DAT JE HIER WEGKOMT’

Zei dezelfde stem nog dreigender.

Struikrover keek op en zocht waar de stem vandaan kwam.

‘Hier, Hie – ier ben ik.’ Zei de stem verveeld.

‘Waar?’ vroeg de struikrover, ‘ik hoor je wel, maar zie niemand’.

‘Hier in het water, je kan me niet zien, maar ik ben er wel. Ik ben een pantoffeldiertje, Stoffel is de naam, Stoffel Pantoffel! Ik ben een held, als ik zo bescheiden mag zijn… maar dit terzijde, zou je nu, direct en onmiddellijk je voeten uit mijn water willen halen? Het is iedere keer hetzelfde met jou, als jij naar hier komt, stormt het om de één of andere reden in onze vijver.’

Struikrover mompelde enkele binnensmondse excuses en deed zijn voeten uit het water. ‘Beter zo?

Vroeg hij aarzelend.

‘Mja… eindelijk weer wat rust. Wat kom je hier ei – gen – lijk doen?’, vroeg Stoffel

Struikrover aarzelde even – aangezien hij zijn zorgen normaal niet deelde met wildvreemde pantoffeldiertjes – maar vertelde toen toch waarom hij daar zat.

‘Eigenlijk ben ik ongelukkig, ik wil stoppen met mijn job, ik mis iets en weet niet wat… ik wil hier weg denk ik…’

‘Dat is toch eenvoudig op te lossen, riep Stoffel, alsof hij dokter Stoffel Pantoffel in hoogsteigen persoon geworden was:

’Ga gewoon op zoek naar wat je mist!’

Stoffel keek alsof hij daarmee alles opgelost had (al zag struikrover dat niet)

‘Op zoek gaan? Naar wat?

‘Naar alles en niets natuurlijk! Blijf hier alleszins niet hangen aan mijn vijver, jouw vijvergezit geeft mij alleen maar storm… en jou lijkt het ook niet echt te helpen…’

‘Maar dat is het juist’ riep Struikrover geïrriteerd! Natuurlijk wil ik op zoek gaan, maar waar moet je zoeken als je zelfs niet weet wat je zoekt?’

Stoffel draaide met zijn ogen en bromde:

‘Heel eenvoudig: volg het paadje langs de vijver. Achter de derde eik, ligt een doos met Kroepoek in, telkens als je dat ‘ik-weet-het-allemaal-niet-goed meer’-gevoel hebt, neem jé één kroepoek!

Struikrover begon te protesteren, ‘KROEPOEK’, riep hij, ‘IK HAAT KROEPOEK’, die mislukte chips met garnalensmaak, eiiikkkkkkkkkessss… geef mij maar de doodgewone zoutchips.

Stoffel Pantoffel draaide met zijn ogen… ‘dan moet je het zelf maar weten, mocht je je bedenken: je weet ze liggen. En nu wil ik terug rust, dus maak dat je hier wegkomt!’

In vroegere tijden zou die laatste opmerking niet in goede aarde gevallen zijn bij Struikrover, maar nu haalde hij zijn schouders op en slofte hij weg … ondanks zijn kroepoek-afkeer ging hij toch eens kijken bij de derde eik, daar lag inderdaad een hele doos vol kroepoek… (wordt vervolgd)

© verhaal De Keyser Hans

2 gedachten over “Struikrover op zoek naar alles en niets (Deel 1)”

Reacties zijn gesloten.