Doe de lichten in mijn ogen aan

Doe de lichten in mijn ogen aan,
en wens me goede nacht
Zet het denken heel zacht uit
Want wat is,
en was,
en worden zal
heb ik nooit echt goed geweten

Ik laat me vallen
en vlieg
vlieg, vlieg,
ik laat me vallen
en land
als blauwe vogel
in jouw hand

Kijk naar mij en leer:
leer vliegen naar geluk,
leer zweven door je leven
leer zomerritmes zingen

We blijven slapen morgenvroeg
en genieten nacht na dag
van nu en nu en nu

Tot morgen niet meer komen moet
omdat vandaag zo mooi zal zijn.

Partners in crime

Hij houdt van woorden ze roepen beelden op, zij houdt van beelden, ze maken woorden overbodig 
- vrij naar Ed Frank - Het Huis Van Eb En Vloed-
Hij houdt van woorden ze roepen beelden op, zij houdt van beelden, ze maken woorden overbodig – vrij naar Ed Frank – Het Huis Van Eb En Vloed

Toen ik deze blog startte verwoordde ik op m’n dromenpagina dat ik graag wou dat deze site een samenwerking kon worden met anderen, ik zei het toen als volgt:

Stel, ik ben opnieuw gezond en ik kan de komende tijd echt vol voor mijn dromen gaan:

Dan wordt dit uiteindelijk een dromersplatform, een platform waar verbinding ontstaat. Waar mensen in interactie gaan en durven dromen, samen durven dromen en elkaar helpen om die dromen ook werkelijk na te streven. Hier zal vanalles ontstaan, broeien en inter – ageren. Niet alleen worden de dromen gedeeld. Er ontstaat een gezamenlijk enthousiasme: Ik schrijf bijvoorbeeld een artikel en reken erop dat kunstenaars, blogggers, vloggers, coachen en schrijvers daarop voortbouwen. (ik weet het… ik durf niet groot genoeg te dromen, toch?)

Een klein jaar later is het zover, groot dromen blijkt dan toch niet zo onrealistisch als gedacht… Want, op een stralende dag kruiste een fotografe mijn pad. We leerden elkaar steeds beter kennen en apprecieerden elkaars werk, idealen en dromen…

Waarom dan geen samenwerking aangaan? Ze kan namelijk als de beste foto’s maken! Zo gezegd zo gedaan… dus… Mag ik je met fierheid voorstellen?

… tromgeroffel…

Dina Vierendeel:

Fotografe/storyteller van licht en schaduw van hart en ziel, van zwart en wit. Zij zal inspelen op mijn woorden met haar beelden en omgekeerd! Dus beste gevoelige op’tgevoel-lezers, geen zorgen: mijn blogposts zullen ‘helemaal Hans’ blijven… er komt gewoon een extra dimensie (of Dina-mensie) bij!

Podcastkuisen als zelfliefde

Het leven zoals het is: kuisen als ontspanning…
©Dina Vierendeel

Stel dat huishouden in je hoofd ontspanning is, wat houdt dat dan precies in?

Hoe kan een schijnbaar vervelend klusje iets worden om naar uit te kijken? Daar zijn veel opties voor: een huishoudgame (voor meer uitleg vraag gerust naar een volgend artikel 😉 ) ritmisch afwassen (hier werkt bijvoorbeeld het nummer ‘Rez’ van Underworld), meditatievegen (veel repetitieve bewegingen helpen om m’n hoofd leeg te maken) en podcastkuisen -en/of afstoffen (hier zijn eindeloos veel podcast-opties).

Deze week kwam de laatste optie (het podcastvegen) aan bod: Ik luisterde tijdens het kuisen naar de podcast Kukuru van de Nederlander Giel Beelen.
Een inspirerende podcast met diverse gasten die vaak thema’s aankaart als doelen stellen en handige tools voor een normaal en gezond leven.

De aflevering van de podcast (#35) raakte me: het was een interview met Merel Teunis. Ze maakte de website ‘Healthy Wanderlust‘ in eerste instantie vooral voor zichzelf en schreef daarna het boek ‘Self Love Talk’.

Teunis was ooit pedagoog tot het in 2013 fout ging. Die periode heeft ze haar baan opgezegd en ging ze op zoek naar een nieuwe weg die beter bij haar paste. Eigenlijk ongeveer wat ik zelf ook meegemaakt heb…

Net door die zoektocht en de hulp die ze daarbij nodig had specialiseerde ze zich geleidelijk aan in het thema ‘Zelfliefde’. In de betekenis van zelfcompassie, verbinding met jezelf en weten wanneer het nodig is om prioriteit te geven aan jezelf. In de podcast geeft ze reeds enkele praktische tools en oefeningen die je kunnen helpen om bewuster bij het thema stil te staan.

Enkele voorbeelden hiervan?

  • Hoe praat je eigenlijk met jezelf? Is het bekritiseren? Motiveren? Stimuleren?
  • In hoeverre zeg je ‘ja’ tegen jezelf? (tegen eigen emoties, behoeftes en verlangens) … en in hoeverre zeg je ja tegen alles om je heen waarmee je nee tegen jezelf zegt?
  • Wat doe je eigenlijk als je negatieve emoties overheersen?
  • Als je veel ‘in je hoofd zit’… hoe kan je dan eigenlijk uit je hoofd gaan en meer naar voelen gaan?
  • Hoe kan je goed zijn voor je eigen lichaam? en Hoe zet je jezelf meer op de planning?

Zelfs gewoon al eens bij deze vragen stilstaan zorgt reeds voor een grotere bewustwording over dit thema, maar het kan nog enkele laagjes dieper.

Binnenkort hoop ik daarom – tot tevredenheid van m’n vriendin – meer aan huishouden te mogen doen! En jawel lieve lezer, ik beperk het hier voor alle duidelijkheid wel tot mijn eigen huishouden…

Blogger-coach zkt. buddy

Zal ik iets bekennen? Er zijn af en toe dingen die ik heel graag zou willen doen, maar waar ik om de één of andere reden niet toe kom. Ik schrijf bijvoorbeeld bijna wekelijks een blogpost in gedachten, maar het komt niet vaak – lees: nooit – tot de echte onlineversie. Ergens jammer, want op zich zijn er heel wat zaken die me inspireren en die ik graag deel met jullie. Waarom ik daar dan niet werkelijk toe kom? Geen idee eigenlijk… Ik vind gewoon altijd andere dingen die in mijn hoofd schijnbaar nog nét iets leuker zijn dan die blogpost.

Gelukkig kwamen er de afgelopen week ‘Deus-ex-machina-gewijs’ enkele duwtjes richting actie, waardoor ik nu ook werkelijk heb gedaan wat ik graag wou doen!

De eerste ‘duwster van dienst’ was medecoach Maïssoun. Tijdens een coachingsgesprek liet ze me verwoorden wat ik de komende tijd graag zou willen doen. Dit was eigenlijk vrij rap duidelijk: als coach wil ik delen met de wereld wat ik te bieden heb, zodat ik geleidelijk aan meer klanten mag verwelkomen en coachen. Alleen kwam het er tot nu toe nog niet van om echt veel te delen.

Het gesprek met Maïssoun bracht daar al wat verandering in. Het zette het één en ander in beweging en zorgde er bijvoorbeeld voor dat geplande aanpassingen op mijn Facebookprofiel nu ook werkelijk gebeurden.

(Trouwens, even terzijde: de eerste drie mensen die een mail sturen naar hans@coachinzicht.be krijgen een gratis coachingsgesprek van één uur, meer info over wat ik doe vind je op CoachInZicht.be).

Enkele dagen later was er een intervisie bij het online platform De Flowfabriek. Hier gaf de bezielster van De Flowfabriek, Sofie het juiste zetje. Ze suggereerde een interessante oefening:

Wil je meer gedaan krijgen? Wil je meer concrete actie? Het kan dan misschien helpen om een buddy te zoeken.

Wat bedoelde ze dan precies met een buddy?

Wel, je spreekt met iemand af om ’s morgens een kwartiertje te bellen en ’s avonds opnieuw een kwartiertje. ’s Morgens vertel je over je plannen van die dag. En ’s avonds bel je elkaar terug om verslag te doen over wat er allemaal echt concreet is geworden van die plannen.

“Een interessante en leuke oefening”, dacht ik… en ik deed er vervolgens enkele dagen niets mee…

Tot m’n ‘boekencoach‘ belde. We bespraken onder andere wat we die dag graag wouden doen. Daardoor popten de woorden van Sofie opnieuw op in m’n hoofd. Ik vertelde dus over de ‘buddy-oefening’ en vroeg of we eventueel buddy voor elkaar konden zijn… M’n boekencoach was onmiddellijk akkoord.

Dit zorgde aan beide kanten van de lijn voor een soort instant-enthousiasme. We begonnen uitgebreid te vertellen wat we zoal gingen doen en voelden ook beiden aan onze (linker) kleine teen dat het daardoor ook echt concreet ging worden.

En jawel hoor: De boekencoach kwam er nu wél toe om één van haar energiegevers (tekenen) uitgebreid aan bod te laten komen, en ik, ik begon ook echt te schrijven! Zelfs nog voor het geplande ‘avondtelefoontje der buddy’s’ deed WhatsApp reeds in de loop van de middag dienst om de vorderingen richting actie enthousiast te delen!

Inspiratiebronnen uit het boek Tribe of Mentors: Kristen Ulmer

In mijn voorgaande blogpost vertelde ik over het boek Tribe Of Mentors. Het inspireerde me zodanig dat ik er de komende weken nog enkele posts zal aan weiden.

Deze week laat ik bijvoorbeeld de Amerikaanse Kristen Ulmer aan het woord. Ulmer was tot 2003 ‘een extreme skiester’ die allerhande halsbrekende toeren uithaalde en daar verschillende malen wereldkampioene mee werd. In onderstaand filmpje zie je enkele capriolen uit die tijd. Wees gerust, ik verwacht niet per se van jou dat je dit ook probeert…

Ze lijkt in dit filmpje alles aan te durven… ze lijkt geen angst te hebben, maar niets was minder waar vertelt ze zelf. Vaak onderdrukte ze de angst, pushten trainers haar om erdoor te gaan of gebruikte ze energierovende trucjes om er iedere keer voorbij te durven.

Na haar carrière kreeg ze van al die jaren skiën zonder de angst echt toe te laten, een terugslag. Dit zette haar aan om zich te verdiepen in het thema angst: Wat is angst? Wat gebeurt er als je er niet goed mee omgaat? En hoe ga je er dan best wel mee om? Ze schreef hierover het boek. ‘The Art Of Fear’ en gaf verschillende lezingen over dit thema.

In het filmpje ‘How To Overcome Your Biggest Fears’ geeft Ulmer enkele handvatten! Je kan namelijk leren om angst toe te laten. Je kan leren om er ruimte aan te geven in plaats van het te onderdrukken of er van weg te lopen…

Eens dat echt lukt, wordt de angst kleiner en groei je als persoon, want maak je je comfortzone stap voor stap groter. Niet dat ik er al een expert in ben (verwacht bijvoorbeeld van mij geen extreme skie-afdalingen) maar als ik de oefening aan het eind van onderstaande filmpje regelmatig toepas, vermoed ik dat ik er nog bewuster zal leren mee omgaan!

Tribe Of Mentors

Op deze blog vertel ik onder andere hoe belangrijk het is om een ‘Team Hans’ voor mezelf samen te stellen. Of anders verwoord: welke waarde het heeft om een groep van mensen in mijn leven te hebben waarop ik kan rekenen. Op gewone momenten, op leuke dagen, maar ook als er veel veranderd of wanneer ik het even niet zo goed meer weet.

Wel beste lezer, ik heb geluk! Waarom? (tromgeroffel… en licht overdreven spanningsopbouw… ) Omdat mijn ‘Team Hans’ als vanzelf is aangevuld met een aantal onbekende ‘ver-weg-mentoren’ die via mijn plaatselijke bibliotheek helemaal gratis met wijsheid strooien (mits wat lezende inspanning van mezelf natuurlijk)!

Die gratis gestrooide wijsheid werd in 2017 gebundeld in het boek ‘Tribe of Mentors’ van Timothy Ferriss. Ferriss is naast schrijver van verschillende boeken onder andere ook ondernemer en heeft zijn eigen podcast en YouTube-kanaal.

Het concept van het boek is eenvoudig: Ferriss gaat met een vaste lijst van 11 vragen te rade bij verschillende mensen. Een (ingekorte) greep hieruit? ‘Welke boeken heb je het meeste cadeau gedaan’ en ‘Waar heb je de afgelopen tijd beter neen leren tegen zeggen?’ … ‘Welke aanschaf van honderd dollar of minder heeft je leven het afgelopen jaar het meest beïnvloedt’ ‘Of welke tegenslagen hebben je later toch succes opgeleverd?’

Het is een dikke bundel vol wijze levenslessen, verschillende invalshoeken op het leven, boekentips, (YouTube)filmtips en quotes… kortom dit boek inspireert me en zet me aan het denken. Wil je Ferriss zelf horen vertellen waarom hij dit boek schreef? Bekijk dan onderstaand filmpje!

Wolkjes van hartelijkheid en burenwarmte

Ik geef toe, het is alweer een hele tijd geleden dat ik een blogpost schreef. Dus hoog tijd dat ik daar verandering in breng! Gelukkig komt de inspiratie soms als vanzelf naar me toe gevlogen.

Vandaag gebeurde dat via een messengerbericht. Dat bericht zorgde al vrij rap voor telefonisch contact. En dat contact bleek – niet veel later – een gratis dosis ideeën te bevatten in bijlage!

Zoals bij ieder gesprek de laatste weken, kwam ook dit gesprek als vanzelf bij het vermaledijde Corona-thema uit. Maar het leuke was dat er – naast de terecht gedeelde zorgen, kwetsbaarheden en obstakels – ook een andere kant van de medaille zichtbaar werd. Corona bleek namelijk ook een kans te bieden op humor, inspiratie, verbinding en empathie.

Ik geef toe, da’s een hele boterham! Humor en inspiratie? Ja, want de vriendin/illustratrice blijkt in het maken van tekeningen de ideale manier gevonden te hebben om het woord corona letter voor letter te verwerken.

Verbinding en empathie? Ja, want mijn favoriete plantenfluisteraar had, naast het maken van tekeningen ook een eenvoudig idee dat ze stap voor stap tot uitvoering had gebracht. En dat -zoveel dagen later – nog steeds doorwerkt: ze had kaartjes gemaakt.

Op die kaartjes had ze een tekstje geschreven en deze gericht aan haar onbekende buren. Buren die op dit moment – zoals je weet – ook met een veel kleiner territorium en een minimum aan contact tevreden moeten zijn. Ze wenste hen heel veel steun en warmte toe en bood in het kaartje de kans aan op contact of een luisterend oor via telefoon of terugkerende post.

En ja hoor, sindsdien komen er – in gedoseerde porties – wolkjes van hartelijkheid en burenwarmte teruggevlogen.

Of, hoe fysieke ‘corona-afstand’ door een klein idee – en de uitvoering daarvan – toch tot meer nabijheid en vriendschap kan leiden!

Hoe kan ik (een heel klein beetje) meer ‘Ish-ish’ worden?

Deze blog is niet alleen een ideaal middel om mijn dromen te laten oplichten – en er bewust en onbewust mee bezig te zijn – het is ook een middel om op zoek te gaan naar verbinding met andere mensen. In dit geval wil ik die verbinding zoeken met iemand die me inspireert. Ik ‘ken’ hem via radio en TV. Hij kent me niet, maar inspireert me wel (en dat is wat mij betreft voldoende om over verbinding te spreken): het gaat over Ish Aït Hamou.

Afgelopen zondag was hij te gast in Touché op Radio 1, waar hij me enerzijds heel wat interessante muziek, -boeken -en filmtips gaf, en waar hij me anderzijds ook inspireerde door zijn manier van vertellen en in het leven staan.

Dus vroeg ik me af: ‘Welke eigenschappen heeft Ish? Welke eigenschappen heeft hij die ik ook héél graag zou willen verwerven als persoon?Hoe kan ik zelf een heel klein beetje meer ‘Ish-ish’ worden?

Misschien begint dat gewoon door te proberen begrijpen wat hij aan positieve eigenschappen heeft:

Wel… ik denk dat hij durft te dromen, en vanuit die dromen durft te ondernemen. Met de wetenschap dat zijn ondernemingen op tijd en stond ook kunnen mislukken. Maar, stel dat het mislukt… dan vermoed ik dat hij gewoon met iets nieuw start… dat vermoeden werd alleen maar sterker toen hij vertelde dat hij mee in de organisatie zit van het Feest van het falen.

Wat mij betreft staat hij tegelijk voor rust, positiviteit en warmte. Hij stelt zich open en nieuwsgierig op in de wereld, is gewoon zichzelf en vindt het -door de jaren heen – zelfs steeds boeiender om anders dan de anderen te mogen zijn. Hij lijkt ook in alles naar interactie met andere mensen te zoeken, niet alleen om te weten wat bij die andere mensen leeft, maar ook om te kunnen verbinden. Hij gaat steeds opnieuw op zoek naar kansen om te kunnen groeien als persoon en hij durft niet alleen zelf te dromen, hij roept via onderstaand (mooi geïllustreerde) lied ook anderen op om vol voor hun eigen dromen te gaan!

Voila beste lezer… dit allemaal om te zeggen dat het een inspirerende aflevering was van Touché, en dat ik je alleen maar kan aanraden om ook zelf naar de podcast te luisteren! Laat gerust weten wat je ervan vond!

Op’t gevoel: op zoek naar mezelf in verbinding met anderen

Mijn vrienden en familie weten het: ik vertoef heel vaak in Hansworld… bij momenten is het daar goed toeven, maar soms is het daar ook chaotisch… En ja, chaos kan leuk zijn, maar het heeft ook zijn mindere kanten. Stel dat ik met deze site wat structuur zou kunnen aanbrengen in de wildgroei aan gedachten en ideeën in mijn hoofd? Wat zou er dan gebeuren?

Dit wordt een labo, een virtuele plaats waar ik de ideeën in mijn hoofd vorm mag geven, structureren en (wie weet) stap voor stap concreet maken. En als dat niet lukt dan mogen ze gewoon wegzakken in mijn schrijfsels, tot ik ze her – ontdek.

Ik beken: ik maak dit dus vooral voor mezelf, gewoon omdat ik het leuk vind. Omdat er iets broeit dat eruit moet en omdat het me kan helpen als ik dat op de één of andere manier kan uiten, lezen en herlezen.

Geen idee waar dit precies zal toe leiden. Maar in eerste instantie wil ik me amuseren, wil ik inspiratie zoeken en delen. Ik ga op zoek gaan naar wat me blij maakt en wat voor mezelf de leukste manier is om in verbinding met anderen te staan. Ik wil leren om naar buiten te treden met ideeën, niet zozeer omdat ik zou verwachten dat anderen het leuk vinden (al wordt dat natuurlijk geapprecieerd) maar vooral omdat ik ze zelf leuk vind.

Laat dit dus mijn eigen, kleine kijk op de wereld worden. Wie dit volgt mag meekijken over mijn schouder en samen met mij op zoek gaan naar dingen om over na te denken, naar verwondering, kleine glinsteringen en avonturen van elke dag!