Na elke winter komt een lente

Op zoek naar eigen kracht
had zon en licht me plots weer in z’n macht

want in slachtofferschap valt geen heil te rapen
en na elke winter komt een lente

dus de wind veranderde van richting

ik mocht volgen
op golven van verwachting

‘Ik zie u graag’ (en ik u ook)
gaf licht en donker kleur
en wind bleef blazen

ze gaf richting aan naar nieuwe plek

waar je bos kon zien
door bomen

ze wees de weg naar dierentuin
plus (-)
kinderen
die samen leven geven
aan speelse tederheid,
nutella, schommelstorm, tiktok
en wat dans

Laat me dan ook kind zijn
armen vouwen,
ogen knipperen en zweven
op het ritme van de wind

naar toverslag

waar droom geworden is
en laat me daarna
dartel draaiend vallen
als een blad

op een plekje

ergens in het midden
waar trage mildheid op me wacht.

Met dank aan Annemie Struyf in Humo van 5 januari 2021 om me te inspireren en onbewust enkele woorden/zinnen aan te reiken

Partners in crime

Hij houdt van woorden ze roepen beelden op, zij houdt van beelden, ze maken woorden overbodig 
- vrij naar Ed Frank - Het Huis Van Eb En Vloed-
Hij houdt van woorden ze roepen beelden op, zij houdt van beelden, ze maken woorden overbodig – vrij naar Ed Frank – Het Huis Van Eb En Vloed

Toen ik deze blog startte verwoordde ik op m’n dromenpagina dat ik graag wou dat deze site een samenwerking kon worden met anderen, ik zei het toen als volgt:

Stel, ik ben opnieuw gezond en ik kan de komende tijd echt vol voor mijn dromen gaan:

Dan wordt dit uiteindelijk een dromersplatform, een platform waar verbinding ontstaat. Waar mensen in interactie gaan en durven dromen, samen durven dromen en elkaar helpen om die dromen ook werkelijk na te streven. Hier zal vanalles ontstaan, broeien en inter – ageren. Niet alleen worden de dromen gedeeld. Er ontstaat een gezamenlijk enthousiasme: Ik schrijf bijvoorbeeld een artikel en reken erop dat kunstenaars, blogggers, vloggers, coachen en schrijvers daarop voortbouwen. (ik weet het… ik durf niet groot genoeg te dromen, toch?)

Een klein jaar later is het zover, groot dromen blijkt dan toch niet zo onrealistisch als gedacht… Want, op een stralende dag kruiste een fotografe mijn pad. We leerden elkaar steeds beter kennen en apprecieerden elkaars werk, idealen en dromen…

Waarom dan geen samenwerking aangaan? Ze kan namelijk als de beste foto’s maken! Zo gezegd zo gedaan… dus… Mag ik je met fierheid voorstellen?

… tromgeroffel…

Dina Vierendeel:

Fotografe/storyteller van licht en schaduw van hart en ziel, van zwart en wit. Zij zal inspelen op mijn woorden met haar beelden en omgekeerd! Dus beste gevoelige op’tgevoel-lezers, geen zorgen: mijn blogposts zullen ‘helemaal Hans’ blijven… er komt gewoon een extra dimensie (of Dina-mensie) bij!