De droom (Deel 3 Struikrover)

Toen Kuro terugkwam van de jacht, was Robbe reeds aan het genieten van de heerlijke thee. Kuro was een grote zwarte kater. Hij zag er fier en sterk uit, maar was tegelijk ook heel zorgzaam. Hij stelde zichzelf voor aan Robbe en heette hem welkom. Daarna nam hij de rugzak van Robbe in ontvangst, bracht die naar boven en zorgde hij ervoor dat de kamer van Robbe er perfect bij lag om de beloofde droom te kunnen garanderen.

Na de thee en koekjes was Robbe zo moe dat hij wou slapen. Hij wenste Shiro en Kuro een goede nacht en ging naar boven, legde zich in bed, mompelde nog even ‘thee en koekjes’ slaakte een diepe zucht en viel daarna als een blok in slaap…

… om dan vrijwel onmiddellijk in een andere wereld terecht te komen: het was er prachtig. Overal was er ongerepte natuur. Robbe wist niet waar eerst kijken… hij zag wondermooie bloemen, in de verte was een prachtig berglandschap te zien en toen hij naar de wolken begon te kijken viel z’n mond open… zoiets had hij werkelijk nog nooit gezien… want de wolken veranderden in dieren en de dieren veranderen in wolken.

Hij zag plots een eekhoorn voorbij sprinten tot aan een boom… en voor Robbe tot drie kon tellen zat de eekhoorn helemaal in de top… en sprong… om plots speels zwevend in een eekhoornwolk te veranderen..

Maar nog vreemder was dat die wolk een tel later een eekoornige draak werd… of was het een drakige eekhoorn… Robbe wist het niet goed…

Robbe bleef als aan de grond genageld kijken naar het vreemde wolkenspektakel. Tot de drakige eekhoornwolk plots in duikvlucht terug keerde naar de boom, er voorbij zweefde en… een échte drakige eekoorn werd!

Een drakige eekhoorn die recht naar hem vloog….

O O … … dacht Robbe

OW NOOOOOO Riep Robbe om daarna weg te duiken in het hoge gras net naast hem.

Zzzzzzzzzzzzzoef hoorde hij, de draak vloog rakelings langs zijn hoofd en landde naast Robbe in het gras.

Héla, Robbe, waarom verstop je jezelf voor mij? Vroeg een vriendelijke stem… Ik kom je helpen!

‘Jaja’, dacht Robbe bibberend van angst, ‘dat zal wel…’ en hij bleef zo stil als hij kon in het gras liggen…

De draak lachte en riep: ‘Robbe verman je en sta recht, ik kom je iets belangrijks vertellen!’

Robbe stak zijn hoofd even boven het gras uit, wou zich onmiddellijk opnieuw verstoppen, maar werd nog voor hij dat echt kon doen opgetild door de staart van de Drakige Eekhoorn….

Aaaah, LAAAT ME MET RUST, riep hij, IK WIL NOG NIET DOOOOOD !

Hahaha, lachte de drakige eekhoorn. Dood? Waarom zou je doodgaan van een doodgewone babbel? (om daarna een vette knipoog aan Robbe te geven… ‘woordspeling hé’ lachte ze met haar eigen mopje)

‘Maar goed, ik zal je niet te lang storen. Later krijgen we nog genoeg tijd om elkaar te ontmoeten. Ik ben Zora, en kom je gewoon zeggen – en als drakige eekhoorndraak kan ik dat niet genoeg benadrukken – dat het de komende tijd héél belangrijk is dat je op zoek gaat naar vuur…

Zora, gaf een dikke knipoog en gniffelde even nadat ze dat zei…

Robbe piepte gewoon even angstig en zei heel dunnetjes ‘Vuur?’

Jawel: “vuur”, versa me niet verkeerd hé Robbe, het is niet de bedoeling dat je huizen in brand gaat steken of bosbranden gaat veroorzaken. Daar help je écht niemand mee, meer zelfs, dan krijg je wél ruzie met mij… Dus dat niet… je moet gewoon op zoek gaan naar het vuur in jezelf.’

En om die laatste woorden kracht bij te zetten spuwde Zora een krachtige vuurwolk uit. Alleen was de wolk niet zomaar een wolk, het was een wolk die verdacht veel op Robbe leek en blij dansend door de lucht bewoog om daarna sissend en zingend over de bergen te verdwijnen…

Denk er maar eens over na, riep Zora en nog voor Robbe kon antwoorden verdween Zora zo rap als ze gekomen was.

Robbe was helemaal van z’n melk, begreep niet zo goed wat hem overkwam en wandelde dus nog wat rond… tot hij een prachtig blauw meer zag…

‘Hier ga ik even bekomen’ dacht Robbe. Hij ging zitten en hoorde niet veel later tot zijn eigen verbazing opnieuw de stem van Stoffel Pantoffel

‘En? … Al gevonden wat je zocht?’ vroeg hij opnieuw verveeld.

Wel euh, ik kwam net een drakige eekhoorn tegen…

‘Zora?’ Lachte Stoffel! ‘Blij dat ze je al gevonden heeft! En? Hoe was de ontmoeting?’

Euh vreemd… ik heb namelijk nog nooit een drakige eekhoornige draak ontmoet…

‘Ah is dat zo?’ Zei Stoffel ‘Je hoeft niet bang te zijn hoor, Zora is gewoon heel passioneel en houdt al eens van wat vuurwerk en spektakel… maar ze heeft een gouden hart en helpt graag mensen die op zoek zijn naar iets, naar alles en naar niets!

‘Heb je trouwens al iets gevonden onderweg’?

‘Ja, zei Robbe enthousiast, gisteren heb ik de heerlijkste thee ter wereld gevonden, met koekjes … en chocolade’

’t is een begin, zei Stoffel weinig enthousiast ‘Maar van alleen thee en koekjes kan je niet leven, blijf zoeken!’ ‘Misschien moet je op zoek gaan naar Ayana, ze heeft hulp nodig! Ze heeft heel veel last van steeds weerkerende – maar héél vervelende – melodietjes in haar hoofd. Zo vervelend dat ze er op sommige momenten helemaal tureluurs van wordt.

Naar het schijnt kan de kroepoek ook haar op weg helpen, maar om haar daarna ook echt blij te maken moet ze eerst de weg vinden naar meester Kong.

Kong is een heel oude en wijze papegaai die woont aan de oudste Ginkgo Biloba ter wereld’

(‘En, voor ik het vergeet: je mag slechts één kroepoek per dag eten, hoe lekker ze ook zijn’!)

© verhaal De Keyser Hans