La Bamba

Vandaag is het een heel trieste dag voor één van mijn beste vrienden:

Tien jaar geleden is het namelijk al dat zijn tweelingbroer overleed. Ik hoop met deze kleine bijdrage toch een mooie herinnering aan zijn broer warm te houden en hem een hart onder de riem te kunnen steken!

Even terug in de tijd: ik was ongeveer twintig jaar toen we met de Chiro op kamp waren in Luxemburg. Als Chiroleider mocht ik er meegenieten van een aspirant-leider die met volle overgave, tonnen fantasie en een gouden hart alle andere Chiroleden mee kon onderdompelen in zijn spel.

Veel deed hij daar niet voor: hij was gewoon zijn enthousiaste zelf, liet zijn fantasie de vrije loop en smeet zich volledig in de virtuele spelwereld van die specifieke chirodag! Hij wérd op zo’n dag gewoonweg de fantasie die wij beleefden!

De details van toen weet ik niet meer, maar het gevoel herinner ik me nog alsof het gisteren was: levensvreugde sprak eruit! Eén lied is me toen ook bijgebleven en link ik nog steeds aan hem: La Bamba

Hij kon het als géén ander met volle overgave meezingen… luid, met blinkende ogen en heel veel vuur! In mijn gedachten doet hij dit nog altijd. Ik zing het dus vandaag even luid mee, als ode aan de levensvreugde!