Doe de lichten in mijn ogen aan

Doe de lichten in mijn ogen aan,
en wens me goede nacht
Zet het denken heel zacht uit
Want wat is,
en was,
en worden zal
heb ik nooit echt goed geweten

Ik laat me vallen
en vlieg
vlieg, vlieg,
ik laat me vallen
en land
als blauwe vogel
in jouw hand

Kijk naar mij en leer:
leer vliegen naar geluk,
leer zweven door je leven
leer zomerritmes zingen

We blijven slapen morgenvroeg
en genieten nacht na dag
van nu en nu en nu

Tot morgen niet meer komen moet
omdat vandaag zo mooi zal zijn.

Het regent in het paradijs

Laten we even terug gaan in de tijd:

Er was een tijd, nog niet zo lang geleden, dat reizen nog vanzelfsprekend was en dat het delen van paradijselijke foto’s daar af en toe ook een logisch gevolg van was.

Een paar jaar geleden ontstond rond zo’n gedeelde foto dan ook een groepschat. Na wat gekeuvel over het desbetreffende paradijs werd er in alle spontaniteit een zin aangeboden die in mijn oren klonk als een titel van een gedicht: ‘Het regent in het paradijs’

Dus ik liet dat in die chat dan ook terloops weten: ‘Het regent in het paradijs, Da’s de titel van een gedicht!’ Waarop de Eeklose vrienden in de chat me natuurlijk ook uitdaagden om het gedicht effectief te maken. (met in hun achterhoofd, ‘jaja, eerst zien en dan geloven… althans dat vermoed ik toch)

Goed’, zei ik, ‘geef me 8 woorden die erin moeten voorkomen en ik toon jullie welk gedicht onder de titel verscholen zit!

Niet veel later kwamen de woorden binnen: knipperlichtrelatie, ketter, berging, tochthond, koortsmeetsysteemstrook, , potje suiker, hangmat en drie glazen

Na wat goochelen en schuiven met woorden kwam de volgende (speelse) tekst eruit voort… hoewel de tekst schijnbaar deprimerend begint, beste lezer, raad ik je toch aan dit in een vrolijke intonatie en ritme aan jezelf voor te lezen (jawel, bijna zingend en dansend op de o, o ,o)

PS: Wat mij betreft werkt het nog beter als je het luidop doet, een (gewillig) slachtoffer zoeken om dit aan voor te lezen mag dus zeker ook, gelieve dan samen te dansen 😉

Het regent in het paradijs

Door knipperlichtrelatie
van God met menig ketter
was regie voor zon en mooi
als bij toverslag verdwenen

God werd dus verbannen
naar een berging naast zijn huis
Want een God die zon verliest
hoort in ’t paradijs niet thuis

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

In zijn berging was het koud
en dacht hij elke dag opnieuw
aan een lang vervlogen tijd
toen de zon nog schijnen kon

hij begon steeds meer te ijlen
en wist niet meer wat doen
hij kreeg koorts, begon te kwijlen
en zag daarnaast ook groen

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

Een verpleegster vond de berging
en bedacht een palindroom
zodat ze elke dag opnieuw
zijn koorts kon meten zonder schroom

Het palindroom was veel te lang
om te passen in dit ritme
maar gelukkig kon ze onderbreken
en riep ze dus heel luid:


KOORTSMEETSYSTEEMSTROOK

en zoals je mogelijk weet
rijmt dat op een woord als look

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

Het hondje had de zon
in zijn binnenzak gestoken
en was met goed gemoed
zijn hangmat in gedoken

Maar ook een hangmat kan vervelen
hij keek eens in het rond
en begon toen schalks te spelen
met wat er naast hem stond

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

het was een potje suiker
dat God vergeten had
Hondje strooide vrolijk al de suiker
op een kat die naast hem zat

Na het strooien van de suiker
verscheen naast zon en hond
de mooiste hondenmuze
voor hem op de grond

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

Ze had drie glazen bij zich
en gaf ze aan de hond
die klein en heel verlegen
aan de grond genageld stond

ze aarzelde nog één moment
en lachte dan heel blij
ze danste vrolijk keffend
Dit hondje is van mij!

Oh Oh Oh

Het regent in het paradijs
De zon werd er verkocht
aan een hondje voor de tocht

Little moon rises

Vandaag laat ik opnieuw een lied aan bod komen, ditmaal als inspiratiebron voor eigen poëzie.

Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde zat ik in de auto en heb ik me langs de kant van de weg geparkeerd… Gewoon om beter te kunnen luisteren en omdat ik er heel hard door geraakt werd. Op dat moment kon ik helemaal niet verwoorden waarom het zoveel emotie losmaakte bij mij.

Het gevoel dat het nummer me gaf en nog steeds geeft- een gevoel van gemiste kansen, gedeelde nostalgie en daar samen over mijmeren – zal er zeker een rol in gespeeld hebben.

Ik heb het nummer dan ook ontelbare keren meegezongen. Omdat het me blijft raken en me steeds opnieuw doet denken aan die ene gemiste kans.

Ik heb er mij door laten inspireren voor dit gedicht :

 In vertraagde sprint gegroeid
zonder wandelend te zien
dat klein echt alles was
voor
groot vanzelf mocht volgen

of

hoe de jaren ons verrasten
en plots vol en vol
volwassen waren

Ik bleef zoeken
waar die ene straal
van zon of maan
verdwenen was
en vond ze nu en dan

zodat zon
voor even
bad mocht worden
en maan
voor altijd
ster mocht zijn

Hoger doel en liefde
zijn verdwenen
in onrust en
gemijmer

want dat is wat
tijd
met wachten doet

als het wachten
stroom kan worden
en het licht
plots daar kan zijn

dan kan glimlach glimmen
en zal nu
voor altijd
nu geworden zijn

tot het weer verdwenen is
in dageraad
of ondergang

leer me zon te zoeken
als ze schijnt
leer me zingend dansen
leer me samen zijn
met jou
leer me samen zijn
met mij

leer me alles
waar ik nooit toe kwam
of gewoon iets anders

zodat kritiek
van mij aan mij
met milde glimlach
mag verdwijnen

in zon
en maan

die stralend onder gaan