Here comes the sun

Ik heb geen idee hoe vaak hier posts gaan komen en of er al dan niet een vaste structuur/frequentie zal zijn, maar op zich maakt dat niet zoveel uit vermoed ik.

Vandaag reik ik alvast een eerste energiegevend puzzelstuk aan. Een puzzelstuk voor mezelf. Eentje dat ik al een tijdje geleden (her)ontdekt heb in de Gentse muziekscholen Harteklop en Aku Namatata : Muziek dus!

Ik kan moeilijk beschrijven wat zelf zingen precies los maakt bij mij, maar zou het willen samenvatten door de (mogelijk) licht overdreven zin: het is voor mij beter dan om het even welke medicatie! ( … al weet ik eigenlijk niet zeker of die zin echt overdreven is…)

Het gaat om muziek in alle vormen en maten, al moet ik toegeven dat ik vaak geneigd ben om eerder de zachte gevoelige kant op te gaan. Maar in principe komt hier alles aan bod dat me raakt.

Ik vermoed dat er ergens op deze site een soort ‘muzikale landkaart’ zal ontstaan. In mijn geval wordt dat dan gewoon ‘De muzikale Hanskaart. Die krijgt ergens vorm op één van de andere pagina’s.

Deze morgen had ik reeds de kans om uit volle borst mee te zingen met wat Spotify me te bieden had. Maar er springen er vandaag drie in het bijzonder uit voor mij:

Het eerste is Here Comes The Sun van The Beatles

Omwille van de lichtheid en het optimisme in het nummer:

Little darling, it’s been a long cold lonely winter
Little darling, it feels like years since it’s been here
Here comes the sun
Here comes the sun, and I say
It’s all right
Little darling, the smiles returning to the faces
Little darling, it seems like years since it’s been here

’t is bij momenten behoorlijk lastig en vermoeiend geweest, maar de zon is daar, het komt goed… meer moet dat soms niet zijn om de dag mee te starten!

Een tweede lied is Mens Durf Te Leven van Wende Snijders. Een lied dat reeds door Ramses Shaffey werd gebracht en eigenlijk zelfs al geschreven is in 1917.

Dit nummer – en de manier waarop het gebracht wordt door Wende Snijders – straalt voor mij kracht uit. Het roept voor mij op om er te ‘ durven staan, lef te tonen, al is het met een klein hartje: doe wat je graag doet en ga ervoor zonder je teveel af te vragen wat er mogelijk zal gedacht worden…

En zeker onderstaande quote uit het nummer verwoord perfect waar ik heel graag naartoe zou willen.

Het leven is heerlijk,
Het leven is mooi.
Maar vlieg uit in de lucht,
En kruip niet in een kooi.
Mens, durf te leven.

Met je kop in de hoogte,
En neus in de wind.
En lap aan je laars
Wat een ander dan vindt.
Houd een hart vol van warmte,
En van liefde in je borst.
Maar wees op je vierkante meter een vorst.

Wat je zoekt kan geen ander je geven.

Mens, durf te leven.

Ik weet dus wat te doen: uitvliegen 😉 …

Als uitsmijter gaf Spotify me vandaag dit nummer (met een rode strik er rond): Going to my hometown van Rory Gallagher… Dit mag er gewoon bij omdat het me raakt!