Het ochtendritueel (Deel 4 Struikrover)

De volgende morgen werd Robbe stralend wakker, hij ging vrolijk fluitend naar beneden waar Shiro en Kuro reeds bezig waren aan het ontbijt.

‘Goeiemorgen’ riepen ze enthousiast vanuit de keuken. De tafel stond vol met heerlijk fruit, brood en koffiekoeken… ‘Wacht even Robbe’ riep Kuro ‘Voor je kan ontbijten moeten we eerst samen het vaste ochtendritueel van ‘Hotel De Herberg’ doen. Dat zorgt ervoor dat je de hele dag door een flow te pakken hebt!’

Robbe keek even verbaasd en antwoordde twijfelend ‘euh ochtendritueel….?’

‘Ja, ochtendritueel… inderdaad… vertrouw me Robbe, het wordt leuk, ik zal het je bewijzen!’ Kuro veranderde even in een denkbeeldige kater-dirigent en begon enthousiast de maat te slaan alsof hij door het beste orkest ter wereld was ingehuurd.

Robbe wist niet goed van waar het kwam, maar hij hoorde steeds luidere magische muziek aanzwellen, het leek wel alsof hij zelfs op de één of andere manier zelf de muziek werd… Bijna begon Robbe zelfs mee te dansen, zijn benen wilden het overnemen, maar hij kon zich net op tijd beheersen…

‘Ben je er klaar voor Robbe?’ vroeg Kuro

Robbe keek eens, en antwoordde aarzelend… ‘euh, ik denk het wel…’

‘Niet denken Robbe, gewoon doen en voélen!’ Ik zal het nog eens vragen, zei Kuro vrolijk dansend en dirigerend op de steeds luidere muziek,

‘BEN JE ER KLAAR VOOR? …’ en hij deed ter gelijker tijd een dansje dat er zo grappig uitzag dat Robbe spontaan nog vrolijker werd en al zijn weerstand overboord gooide.

‘Ok,’ lachtte Robbe, ‘ik ben er klaar voor!’

‘Fantastisch’ riep Kuro, ‘dan mag je kiezen tussen één van volgende woorden: Borstel of Bureaustoel.’

‘Hmmm ‘ zei Robbe twijfelend, niet wetend aan wat hij zich kon verwachten

‘Niet denken Robbe, kies voor je gevoel, zonder denken!’

‘Ok, borstel dan!’

En nog voor hij goed en wel het woord borstel had uitgesproken, kwam er een borstel naar hem toe zweven. De borstel stopte bij Robbe, deed een galante buiging en riep enthousiast:

‘Goedemorgen Robbe, u bent uitgenodigd voor een pré-ontbijt-skiborstelsessie, stap maar op als je er klaar voor bent… en euh vergeet vooral niet om je beste ski-houding aan te nemen: hou me onderaan de steel vast en zak licht door je knieën ! Als je klaar bent doe je maar teken!’

Robbe deed wat hem gevraagd werd, hij stapte op de borstel, zette zich schrap in ski-houding en deed teken dat hij er klaar voor was.

© Dina Vierendeel

Nog geen seconde later, begon de borstel in vliegende vaart het huis rond te vegen, met Robbe als skiënde metgezel. Op het ritme van de muziek en gierend van de pret kreeg Robbe een ski-borstel-rondleiding in het hotel en de tuin van Shiro en Kuro. Eens de rondleiding gedaan landde de borstel net voor de stoel van Robbe en kantelde een heel klein beetje waardoor Robbe als vanzelf klaar zat voor het ontbijt.

‘Begin maar te eten Robbe, zei Kuro met vrolijke pretoogjes’ Hij ging ondertussen de koffie halen terwijl Shiro aan kwam zetten met gebakken eieren.

‘Heerlijk’ zei Robbe en hij stortte zich als een hongerige wolf op het eten. Tijdens het eten begon hij spontaan te vertellen over zijn droom, over de prachtige natuur, over de wolken die dieren werden en de dieren die wolken werden, over de vreemde ontmoetingen met Zora en Stoffel pantoffel.

‘Kennen jullie trouwens de Géniko Bilabo’ vroeg Robbe plots…

De wat? keek Kuro verbaasd…

‘De Géniko Bilabo’, zei Robbe overtuigd

‘Zou het kunnen dat je de Ginkgo Biloba bedoelde?

‘Ja die’, zei Robbe, ‘die zal het geweest zijn…. Ken je die boom?’

‘Inderdaad’ zei Kuro heel wijs en plots veranderde hij van zwarte kater naar wijze meester Kuro:

Het is de oudste, nog levende boomsoort op aarde. Weet je trouwens hoe de vruchten van die boom genoemd worden?’ Vroeg Kuro.

‘Euh’… zei Robbe ‘Biloba’s?’

‘Neeeee’, zei ‘Kuro’, ‘Ze worden de zilveren abrikozen genoemd, omdat ze zo’n mooie zilveren gloed hebben en hun vorm op abrikozen lijkt. In China staat een Ginkgo die zelfs al meer dan drieduizend jaar oud is!’

‘Meer dan drieduizend jaar? Keek Robbe verbaasd… Is dat de oudste Ginkgo ter wereld?’

‘Ja’, zei Kuro ‘ik denk het wel’

‘Ik moet volgens Stoffel Pantoffel een zekere Ayana zoeken… en met haar naar die boom gaan.’ Zei Robbe

‘Ayana?’, antwoorden Shiro en Kuro samen ‘Ze is hier gisteren toevallig nog geweest! Ze is hier om het prachtige bos rond ons huis helemaal op te ruimen. Veel kans dat je haar hier in het bos zal vinden dus. Ayana is een heel gevoelige en vrolijke dame die reeds heel haar leven strijdt voor de natuur… wie ook maar durft om een flesje of een blikje op de grond te gooien krijgt het met haar aan de stok.’

‘Jammer genoeg heeft ze wel veel last van een oorwurm. Ken je dat?’

‘Ja’, zei Robbe, ‘Stoffel vertelde me dat het een liedje is dat steeds blijft terugkeren tot je er helemaal kierewiet van wordt.