What the world needs now…

Op tijd en stond zingt de hele nacht door hetzelfde liedje door mijn hoofd. Welke melodie dat dan is, daar heb ik niet in te kiezen: Met andere woorden, soms valt dat mee, nu en dan valt het tegen.

Eergisteren nog was het bijvoorbeeld ‘Tienduizend luchtballonnen’ van K3 dat mijn onderbewuste teisterde. Maar vannacht was het een ander liedje dat uit het niets opdook in mijn nachtelijke hoofd:

What the world needs now, is love sweet love… een oorwurm die de hele nacht door, door mijn brein bleef glibberen en ’s ochtends zelfs nog meer op de voorgrond kwam dan ’s nachts.

En ja, over de melodie valt – volgens sommige niet nader genoemde personen in mijn omgeving – nog te discussiëren (lees: bij momenten saai en steeds hetzelfde), maar de tekst (of toch een deel ervan), beste lezers en niet-lezers, is wat mij betreft eenvoudig maar meer dan ooit waar…